นักข่าวต่างประเทศท่านหนึ่งตั้งคำถามว่า คนไทยที่ออกมาร่วมงานถวายพระเพลิงพระบรมศพนี้มาด้วยความจริงใจหรือไม่ เขามาด้วยความรักหรือความกลัว

คำถามนี้ คนไทยคงรู้สึกแปลกใจและอาจจะโกรธที่ได้ยิน แต่เมื่อนักข่าวเป็นชาวต่างชาติคงจะไม่เคยเห็นหรือไม่เข้าใจว่า ทำไมคนแหนแห่กันออกมาทั่วประเทศ

ฉันว่าความกลัวกับความรักต่างกันค่อนข้างมาก ความกลัวทำให้เราทำตามคำสั่ง เอาที่ผู้สั่งต้องการ ไม่ให้ผิดเพี้ยนเพราะกลัวถูกลงโทษ ทำตามกรอบที่ต้องการเท่านั้น ยิ่งผู้นำมีอำนาจมาก ยิ่งไม่กล้าที่จะทำอะไรนอกทาง แม้คำสั่งที่ได้รับจะดูแปลกประหลาด หรือทราบว่ามีทางที่ดีกว่านี้ที่จะทำได้ ก็ไม่เสนอให้ตัวเองต้องลุ้นว่า ที่เสนอไปจะได้รับรางวัลหรือโดนลงโทษ สู้อยู่เฉยๆ ทำตามคำสั่งไปเรื่อยๆ ก็เพียงพอ ปลอดภัย

ความรักทำให้เราอยากที่จะทำให้กับผู้นำ ยิ่งเมื่อเรารับรู้ว่าสิ่งที่ผู้นำทำนั้นล้วนทำเพราะผู้นำรักเรา เมื่อมีใครรักเรา เราย่อมรู้ โดยที่ไม่ต้องมาบอกรักกันเหมือนหนุ่มสาวยามแรกรัก เมื่อผู้นำให้ความรักกับเรา เราก็ย่อมอยากสนองคืนด้วยความรักเช่นกัน ยิ่งรักมาก ยิ่งอยากรักกลับให้มากขึ้นไปอีก

ความกลัวทำให้เราทำตามไปเรื่อยๆ จนถึงวันที่ผู้นำหมดอำนาจ ผู้ที่อยู่ใต้บังคับบัญชาย่อมตีปีกที่หลุดพ้นได้เสียที อาจจะไปเฉลิมฉลองหนักที่รอดแล้วหลังจากกลัวหัวหดมาตั้งนมนาน อำนาจหมด บารมีหมด ไม่เหลือความผูกพัน แล้วอดีตลูกน้องจะต้องมาสนใจทำไมกันอีก

ในวันที่ต้องลาจาก ความรักทำให้ภาพความดีของท่านผู้นำวนกลับมา ทำให้เราคิดถึง ระลึกถึง และเสียดายที่ไม่ได้เห็นภาพนั้นอีกต่อไป ความรักทำให้เราคิดว่า เราหมดโอกาสที่จะแสดงความรักให้กับท่านผู้นำเห็นเสียแล้ว ในช่วงเวลาแห่งความเศร้า เราจึงทุ่มเทแรงกายแรงใจที่จะทำดีเพื่อท่านผู้นำเป็นครั้งสุดท้าย

พระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 อยู่กับคนไทยมา 70 ปี คนไทยตั้งแต่รุ่นปู่ย่าตายายก็เห็นพระมหากษัตริย์มาเพียงพระองค์เดียว หลังจากพระองค์สวรรคต เมื่อนักข่าวไปสัมภาษณ์คนไทยที่ใดของประเทศหรือต่างประเทศก็ตาม ย่อมเคยได้รับพระมหากรุณาธิคุณอะไรบางอย่างกับตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นอาชีพ การศึกษา ที่ดิน น้ำ ป่าไม้ การกีฬา ฝน ถนน การจราจร โรงพยาบาล พระราชดำรัส คำสอน การกระทำที่เป็นตัวอย่าง แม้แต่สุนัขและสัตว์ต่างๆ ก็ได้รับพระมหากรุณาธิคุณด้วยเช่นกัน เรียกได้ว่า ความรักของพระองค์แผ่ไพศาลครอบคลุมทั้งด้านกายภาพ ฝังลึกลงไปในจิตใจ จนไม่สามารถแยกออกจากกันได้

ฉันคิดว่า คำถามจากนักข่าวต่างประเทศนั้น เราไม่ควรจะโกรธเลย เพราะเรามีสิ่งที่เขาไม่มี เขาคงไม่เคยมีใครที่ทำเพื่อพวกเขาอย่างจริงใจโดยที่ไม่หวังผลประโยชน์อะไร นอกจากอยากเห็นความกินดีอยู่ดีของประชาชนเพียงเท่านั้น คำถามเหล่านี้ยิ่งทำให้เรารู้สึกว่า เราโชคดีเพียงใด

ในเมื่อเราได้รับความรักอย่างจริงใจมาตลอด 70 ปี เมื่อถึงวันที่ท่านจากไป เราก็ย่อมอยากจะลาด้วยความจริงใจอย่างสุดซึ้ง ก็เท่านั้นเอง

น้ำตาของคนไทยที่หลั่งออกมาด้วยความรักและอาลัยอย่างสุดซึ้ง น่าจะเป็นหลักฐานที่ดีที่แสดงให้เห็นว่า นี่คือความรักและความจริงใจ

โดย สิริอิงค์

27 ตุลาคม 2560

(ขอบคุณภาพปกจาก Thai PBS)

ที่มาภาพ: metro.us

ภาพโดย คุณอนุวัฒน์ หมันเส็น

แสดงความคิดเห็น