กาหลมหรทึก

ด้วยความยาวเพียงสองร้อยหน้าเศษ และการดำเนินเรื่องที่น่าตื่นเต้น กระชับฉับไว จึงอ่านจบภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง "กาหลมหรทึก" มีกลิ่นอายคล้ายนวนิยายของ Dan Brown (และบวกด้วยคินดะอิจิอีกหน่อย)

จื้อไจ้ไทเป

หนังสือนำเที่ยวไทเปฉบับภาษาไทยเล่มแรกที่จะพาเราไปตะลอนเที่ยวทุกซอกทุกมุมของไทเปอย่างเต็มอิ่มและเพลิดเพลิน ด้วยข้อมูลอันเป็นประโยชน์ที่แน่นปึ้กทั้งที่เที่ยว ที่กิน ที่พัก ที่ซื้อของฝาก

กว่าจะรู้

ครั้งหนึ่งที่ฉันทำงานชายแดน ฉันและทีมต้องการทางจาก อ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอนเพื่อจะไปอ.เวียงแหง จ.เชียงใหม่ โดยปกติแล้วเราจะวิ่งที่ถนนสายหลัก คือวิ่งจากปายออกมาเลี้ยวซ้ายไปเชียงดาว แล้วเลี้ยวเข้าเวียงแหง แต่วันนั้นบังเอิญฉันได้เห็นป้ายเขียนว่าทางไปเวียงแหงซึ่งดูจากแผนที่แล้วเหมือนจะเป็นทางลัด เราเลยลองเลี้ยวเข้าไปทางนั้นดู เมื่อเลี้ยวเข้าไปได้สักพัก ถนนลาดยางเริ่มหาย กลายเป็นถนนลูกรัง นานๆ จะได้เห็นบ้านคนเสียที นั่งไปสักพักก็คิดว่าควรจะย้อนกลับหรือไม่ แต่อีกใจก็คิดว่า ถ้าเรามาใกล้จะถึงแล้วล่ะ เราก็เลยไม่ย้อนกลับ มองทางไปก็ไม่มีวี่แววจะไปถึง สัญญาณโทรศัพท์ไม่มี ขนม น้ำที่ตุนไว้ก็เกือบหมด

ขอให้มีชีวิตอยู่ด้วยกัน

ความเหงา ความหนาว ความหิว ความเจ็บปวด ความกลัว ความกังวล ความหวาดระแวง ความเครียด ความโกรธแค้น ความผิดหวัง ความโดดเดี่ยวอ้างว้าง ความรู้สึกผิด ความสิ้นหวัง ความท้อแท้...

The Lost Symbol by Dan Brown

ไม่รู้ว่าเพราะหยิบมาอ่านตอนช่วงที่มีเหตุการณ์คับขันทางการเมือง เพราะสมาธิในการอ่านลดลง หรือเพราะพี่แดนฝีมือตกกันแน่ ทำให้การอ่าน The Lost Symbol กินเวลาไปเกือบสองสัปดาห์ทีเดียวกว่าจะจบ

A Monster Calls

A Monster Calls ผสมผสานความเป็นแฟนตาซีและความจริงเอาไว้อย่างแนบเนียนจนแทบแยกไม่ออกในบางช่วง ผู้แต่งใช้ความเป็นแฟนตาซีสะท้อนให้เห็นความจริง ส่วนความจริงบางอย่างก็ถูกนำมาขยายให้เห็นชัดมากขึ้นในส่วนที่เป็นแฟนตาซี